Je eigen verhaal onderschrijven

Terugblikken op belangrijke gebeurtenissen en personen in je leven kan leerzaam en heilzaam zijn. Dat ondervond Leo De Weerdt aan den lijve in zijn vormingstijd bij de jezuïeten.

Een vijftiental jaar geleden startte ik met het noviciaat bij de jezuïeten. Verwachtingsvol, maar toch ook met enige onwennigheid begon ik aan dit onbekende avontuur. De levenservaring van Ignatius, die hij optekende in zijn Geestelijke Oefeningen, hielp me om door de jaren heen meer klaarheid te scheppen in mijn eigen leven.

Terugkijken

Mijn zogenoemde ‘derde jaar’– de afsluiting van vormingstijd, waarna je wordt uitgenodigd om je laatste geloften af te leggen – bracht ik door in Frankrijk. Tezamen met twaalf medebroeders van diverse nationaliteiten verbleven wij drie maanden in Lalouvesc (Ardèche), een prachtig dorpje, gelegen op zo’n 1100 meter hoogte en met een zicht op de Mont Blanc.

Eens te meer heb ik mogen ervaren dat ik mezelf niet heb gemaakt of ook niet maken kan

Ieder van ons werd aan het begin van deze periode uitgenodigd om gedurende een bepaalde tijd terug te blikken op zijn persoonlijke levensgeschiedenis. Tijdens deze terugblik, was het de bedoeling om het heden (daar waar ik nu sta in het leven) terug te toetsen aan het verleden, aan het moment waar ooit dit spiritueel avontuur gestart was. Een beetje zoals een gehuwd koppel na een aantal jaren huwelijk, zou terugkijken op hun relatie en hoe het voor hen destijds allemaal begonnen was.

Openbaring

Ik had nooit gedacht dat een terugblik op je leven zo intens en diepgaand kon zijn. Mijn levensverhaal herlezen werd een ‘openbaring’, in die zin dat het me met de jaren die verstreken zijn mezelf nog beter leert kennen en verstaan. Welke personen, gebeurtenissen hebben een belangrijke rol gespeeld in mijn leven? Welke rol heeft mijn familie of hebben mijn vrienden gespeeld in de ontwikkeling van mijn persoon? Wat hebben ze me doorgegeven van hun manier van geloven en leven?

Allemaal vragen die tijdens deze periode aan bod kwamen en me soms in troost of soms in troosteloosheid brachten. Eens te meer heb ik mogen ervaren en begrijpen dat ik mezelf niet heb gemaakt of ook niet maken kan, maar dat wat me ‘voorafgaat’ aan familiale, sociale en culturele banden, maar ook aan lichamelijke en intellectuele mogelijkheden gemaakt heeft tot de mens die ik nu ben. “Belangrijk is niet wat anderen van jou gemaakt hebben maar wat jij doet met wat anderen van jou gemaakt hebben”, zegt Sartre.

Eenheid

Maar deze terugblik ging verder dan alleen maar een ontcijferen van mezelf aan de hand van mijn verleden. Tenslotte blijf ik als mens toch altijd vreemd aan mezelf. Maar, zo stelde ik vast, het is juist in dat vreemde aan mezelf of aan wat ik mee maak in het leven, dat God naar me toekomt. Vanuit deze ervaring probeer ik mijn leven te (her-)lezen als een zoekplaats naar God. Natuurlijk beschouw ik God niet als de onmiddellijke oorzaak van de één of andere gebeurtenis in mijn leven. God is nooit in het gebeuren zelf, Hij staat wel langs de kant van hem of haar die de gebeurtenis ondergaat. Door mijn leven op deze wijze te herlezen, en er ook de nodige tijd voor uit te trekken om hierover met anderen in dialoog te gaan, vind ik er een zekere eenheid in terug.

Telkens opnieuw zal ik mijn levensverhaal moeten leren onderschrijven en af en toe is dat niet zo gemakkelijk

Eén gevoel komt hierbij het sterkst naar boven, namelijk het gevoel van dankbaarheid. Dankbaarheid naar God, de mensen en de dingen die me in het leven omringen. In dit leven moet ik me niet bewijzen, noch hoef ik mijn grenzen te overschrijden. Ik mag als mens voor God zijn, diegene die ik nu ben. Mensen uit mijn familie- en kennissenkring, anderen die slechts heel even mijn levenspad hebben gekruist of zij met wie ik samenleef en -werk laten me dit tot op vandaag ervaren. Door zo trouw te blijven aan mezelf en aan mijn levensgeschiedenis krijgt mijn leven als jezuïet meer en meer diepgang.

Waarheid

Maar hiermee is mijn levensverhaal uiteraard niet af, telkens opnieuw zal ik het moeten leren onderschrijven en af en toe is dat niet zo gemakkelijk. Je botst wel vaker op het één of ander dat je liever anders gezien had. Maar door mezelf te situeren ten opzichte van God, de mensen en de dingen die me gegeven zijn leer ik de waarheid beter kennen en deze waarheid zal me steeds meer tot een vrij mens maken. (Joh. 8:32)

Illustratie boven dit artikel: Zsuzsanna Kilian/Stock.xchng.

Print
Print

Over de auteur

Leo De Weerdt SJ is een Vlaamse jezuïet. Hij is werkzaam als gevangenisaalmoezenier.

Meer van deze auteur >

0 reacties

Reageer

Wilt u reageren op dit artikel? Mail de redactie van Ignis Webmagazine!

Vul in het veld hieronder de tekst van de afbeelding in: (zes karakters)
CAPTCHA Image

Andere afbeelding

Door op ‘Verzenden’ te klikken, gaat u akkoord met de voorwaarden.

Ignis Webmagazine extra informatie

Aanmelden nieuwsbrief

Blijf op de hoogte met onze tweewekelijkse nieuwsbrief per e-mail.

Gerelateerde artikelen

Toon artikel 'Onderscheiden. Afl.3: Troost'

Onderscheiden. Afl.3: Troost

11 januari 2011 Ben Frie SJ

Iedereen heeft er wel eens last van: je hebt geen zin om te doen wat je moet doen, ziet overal tegenop, voelt je innerlijk dor. Hoe ga je daar mee om? In het derde deel van de serie 'Onderscheiden' staat Ben Frie SJ stil bij troost en troosteloosheid.

Toon artikel 'Ook mijn verhaal (2): Roeping'

Ook mijn verhaal (2): Roeping

10 augustus 2012 Ben Frie SJ et al.

Stel je je eigen plaats voor in het Bijbelse verhaal, zo leerde Ignatius. Twee jonge jezuïeten doen dat in Museumpark Orientalis. Zij gaan het gesprek aan over hun geloof, hun levenskeuzes, hun eigen verhaal. Afl.2: Roeping.

Toon artikel 'Heimwee naar wat verder ligt'

Heimwee naar wat verder ligt

23 april 2012 Marc De la Marche SJ

Soms worden we overvallen door een onbestemd gevoel: is dit alles? Die onrust, wist Abram, heeft met de levende God te maken. Een meditatie bij een oeroud verhaal.

Spiritualiteit & Gebed

Toon artikel 'Pasen: de macht van de dood gebroken'

Pasen: de macht van de dood gebroken

6 april 2015 Piet van Breemen SJ

“Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen…” Wat kunnen wij ons voorstellen bij de verrijzenis? Een paasmeditatie.

Toon artikel 'Slachtoffers'

Slachtoffers

3 april 2015 Ben Frie SJ

“Een offer brengen voor vrijheid is zo oud als mensen. We zijn blijven geloven dat er een uitweg moest zijn uit zinloos lijden, verlies en wanhoop.” Op Goede Vrijdag een meditatie over slachtofferschap.

Toon artikel '“Keert omme den tijd...”'

“Keert omme den tijd...”

2 april 2015 Dries van den Akker SJ

Eén van Jezus’ tafelgenoten verried hem, de anderen gingen er vandoor toen het te heet onder de voeten werd. Een overweging over het trotseren van dreiging en dood, bij muziek van Willem Vermandere.

Meer artikelen

Meditatie

Toon artikel 'Sterven voor de goede zaak'

Sterven voor de goede zaak

4 mei 2015 Peter van Gool SJ

Op 4 mei herdenkt Nederland mensen die hun leven gaven voor Vrijheid, Integriteit, Trouw. Te grote woorden, geschreven met een hoofdletter. Wat betekent dat eigenlijk, ‘sterven voor de goede zaak’?

Toon artikel 'De wonde van het gemis'

De wonde van het gemis

20 april 2015 Bert Daelemans SJ

“Als twee Emmaüsgangers gaan wij nu alleen verder, maar bewaren jou in ons hart.” Een overpeinzing bij een beeld dat het verdriet om een verloren kind uitdrukt.

Toon artikel 'Pasen: de macht van de dood gebroken'

Pasen: de macht van de dood gebroken

6 april 2015 Piet van Breemen SJ

“Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen…” Wat kunnen wij ons voorstellen bij de verrijzenis? Een paasmeditatie.

Meer artikelen