Borgerokko

Guido Dierickx zag het deftige Borgerhout veranderen in een armoedige wijk die door velen ‘Borgerokko’ wordt genoemd. Een column.

In onze straat, hartje Borgerhout bij Antwerpen, groeide in de zomer nog gras tussen de kasseien. Er was haast geen verkeer. De overbuur zat bij mooi weer in zijn leunstoel op de stoep en kletste daar met een andere overbuur, ook in zijn leunstoel op de stoep. Geen winkels in de straat, tenzij die ene kruidenier op de hoek, een nieuwkomer die vooral aardappelen en wat groenten verkocht. Een vreemde eend in onze bijt, een heel kleine middenstander in een deftige buurt. Want onze buurt had toch wel enige allure. Iets verderop was er de steenweg, onze Turnhoutsebaan. Daar reden twee stadstrams. Daar, dicht bij elkaar, niet minder dan vier cinema’s en de winkels van de hogere middenstand. Die winkels stonden alle bekend onder een familienaam. Hollandse kaas ging je kopen bij de ene familie en pralines bij de andere. Dat waren mensen die je persoonlijk kende en die je kon vertrouwen.

Leegstand

Toen kwam er een andere tijd. De cinema’s verdwenen, vervangen door het cinemacomplex aan de rand van de stad. De grote, nette winkels verdwenen, vervangen door een winkelcentrum, ook aan de rand van de stad. In hun plaats leegstand. En vooral nieuwe wijkbewoners, nog armer maar veel minder bleek dan onze kruidenier op de hoek. Ons Borgerhout werd nu door vele autochtonen ‘Borgerokko’ genoemd. Met de bijhorende verloedering.

Beter een ongezonde job dan geen job – dat was onze mening toen

Maar recent is daar toch wat verbetering in gekomen. Nachtwinkeltjes en lokalen om te bellen naar Noord-Afrika. Kruideniers met soms bijna even nette winkels als destijds, maar minder groot. Een verbetering, maar niettemin nog vele arme, werkloze mensen. De oude buurtbewoners voelden er zich ongemakkelijk bij. Als er maar geen rellen van komen... Ze hadden gelijk, die zijn er gekomen, op onze Turnhoutsebaan. Welvarende wijkbewoners voelen zich overal welkom, de arme in onze buurt veel minder.

Ongezond

Hopelijk doen de meeste van die nieuwe wijkbewoners het beter dan de kruidenier op onze hoek. Zijn zaak is al gauw verdwenen. Hij was een lange, magere man die ’s nachts, om de eindjes aan elkaar te knopen, een tweede job had als glasblazer. Een ongezonde baan, echt iets voor een inwijkeling. Alleszins zouden vele nieuwe wijkbewoners geholpen zijn met een tweede baan zoals de zijne. Beter een ongezonde job dan geen job. Dat was onze mening toen. Maar willen de nieuwe wijkbewoners daarvan overtuigd worden?

Afbeelding boven dit artikel: Interieur van een voormalige cinema aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Foto: Nils Geylen/Flickr.com

Print
Print

Over de auteur

Guido Dierickx SJ is een Vlaamse jezuïet. Doceerde politicologie, sociologie en godsdienstsociologie aan de Universiteit Antwerpen. Hij is redacteur van Ignis Webmagazine.

Meer van deze auteur >

0 reacties

Reageer

Wilt u reageren op dit artikel? Mail de redactie van Ignis Webmagazine!

Vul in het veld hieronder de tekst van de afbeelding in: (zes karakters)
CAPTCHA Image

Andere afbeelding

Door op ‘Verzenden’ te klikken, gaat u akkoord met de voorwaarden.

Ignis Webmagazine extra informatie

Aanmelden nieuwsbrief

Blijf op de hoogte met onze tweewekelijkse nieuwsbrief per e-mail.

Gerelateerde artikelen

Toon artikel '"Jezuïeten vind je op de breuklijnen"'

"Jezuïeten vind je op de breuklijnen"

7 november 2012 Anton de Wit et al.

Johan Verschueren SJ is sinds kort provinciaal overste van de jezuïeten in Nederland en Vlaanderen. Hij vertelt over de rol van zijn orde in kerk en samenleving.

Toon artikel 'Alles heeft zijn tijd'

Alles heeft zijn tijd

28 november 2011 Jan Peters SJ

Er wordt veel gesloten om ons heen: postkantoren en dorpswinkels, kloosters en kerken. Reden voor mismoedigheid? Een column van Jan Peters SJ.

Zorg & Samenleven

Toon artikel 'Artsen zijn bestuurlijke winter beu'

Artsen zijn bestuurlijke winter beu

24 april 2015 Paul Koch

Professionals in de gezondheidszorg verzetten zich massaal tegen regelzucht en verzameldrift. Van de politiek en de zorgverzekeraars eisen zij vertrouwen in hun vakbekwaamheid. Hun pleidooi vindt ook buiten eigen kring weerklank.

Toon artikel 'Berchmanianum: een zegen voor velen'

Berchmanianum: een zegen voor velen

27 maart 2015 Jan Bentvelzen SJ

Hoe kunnen religieuzen op leeftijd van een waardige oude dag genieten, passend bij hun bijzondere leefstijl? Een kennismaking met een klein en krimpend, maar belangrijk fenomeen: het kloosterverpleeghuis.

Toon artikel 'Vrijheid?'

Vrijheid?

9 maart 2015 Hans van Leeuwen SJ

Wat is vrijheid, en hoe vrij zijn wij eigenlijk? Een overweging bij een netelige actuele discussie.

Meer artikelen

Column

Toon artikel 'De sluier van het geloof'

De sluier van het geloof

13 april 2015 Jan Peters SJ

Een moslima in niqaab, een orthodoxe jood in somber zwart: mensen die hun geloofsovertuiging opzichtig etaleren, geven ons vaak een ongemakkelijk gevoel. Waarom eigenlijk?

Toon artikel 'Rattenvergif en de jezuïeten'

Rattenvergif en de jezuïeten

10 april 2015 Johan Verschueren SJ

Een zeventiende-eeuwse jezuïet ontdekte een uiterst giftige plant en vernoemde die naar de stichter van zijn orde, Ignatius. Een raadselachtig verband dat om opheldering vraagt.

Toon artikel 'De kerk moet pelgrim worden'

De kerk moet pelgrim worden

30 maart 2015 Jos Moons SJ

Wie op een pelgrimstocht gaat, moet realistisch zijn én zich durven overgeven. Een pleidooi voor een pelgrimerende kerk.

Meer artikelen