Het aards paradijs bestaat (min of meer)

Sankt Moritz, Zwitserland. Foto: Timo Newton-Syms/Flickr.com (cc)

Het aards paradijs bestaat (min of meer)

Guido Dierickx ontdekt zijn Shangri La in Zwitserland – maar de idylle blijkt betrekkelijk…

Het aards paradijs van het boek Genesis heeft nooit bestaan. Het was meer een visioen van de toekomst dan een schets van het verleden. Maar dat ongeloof werd even aan het wankelen gebracht toen in 1933 de James Hilton zijn roman Lost Horizon uitbracht. Daarin beschreef hij een vallei die ergens verscholen lag in de Chinese uitlopers van de Himalaya en die Shangri La heette. De inwoners leefden er heel gezond, heel gelukkig, heel lang en in volstrekte onderlinge harmonie. Deze idyllische vallei was nog niet vroeger ontdekt omdat ze van de weinig paradijselijke rest van de wereld afgezonderd was door hoge bergen. Op het succes van dat boek volgde een hype, allerlei speculaties en zelfs ontdekkingsreizen. Waarna bleek dat Shangri La was wat men al had kunnen vermoeden: fictie en niet meer dan fictie. Het aards paradijs is niet van deze wereld, punt aan de lijn.

Heerlijke vallei

Tegen dit mistroostige besluit is iets in te brengen. Het aards paradijs bestaat wel, het ligt in Zwitserland en het heet Sankt Moritz. Zoals Shangri La ligt het in een heerlijke vallei, bij een sliert van prachtige bergmeren en omgeven door majestueuze bergen. Zoals Shangri La is het ooit moeilijk te bereiken geweest want enkel langs vervaarlijke bergpassen. Maar nu veel minder moeilijk omdat de nijvere Zwitsers en hun gastarbeiders wisten hoe ze daar wegen en spoorlijnen moesten aanleggen.

Het paradijs is eigenlijk een reservaat geworden

Een ontsloten aards paradijs is geen waarachtig aards paradijs meer. Dat was de streek nog wel toen Heidi, die Zwitserse sprookjesfiguur, er haar gelukkige jeugd doorbracht bij haar opa in het naburige gehuchtje Grevasalvas. Maar toch nog altijd een beetje paradijs omdat de nijvere Zwitsers hun beste best hebben gedaan om het nog te verbeteren ten gerieve van de toeristen en ten bate van hun bruto binnenlands product. Voor de wandelaars, en die zijn er gelukkig ook nog, werden keurige paadjes aangelegd. Voor de wintersport, die hier zowat haar bakermat heeft gehad, werden tal van kabelliften gebouwd. In de winter worden op het bevroren meer, op een hoogte van circa 1800 meter, paardenrennen georganiseerd. Helaas vinden sommigen dat al deze goed bedoelde inspanningen een averechts effect hebben gehad.

Welgestelden

Sankt Moritz stelt zich trots voor als een klein stadje met niet minder dan vijf enorme vijfsterrenhotels (hotels met minder dan drie sterren zijn er niet te vinden), met optrekjes voor heel, heel welstellende lieden zoals wijlen de sjah van Iran, wijlen Herbert Von Karajan, de koning van Jordanië, Freddy Heineken en dies meer. Het is gemakkelijk te raden: het leven is er peperduur. Wat niet enkel bedoeld lijkt te zijn om de heel, heel welgestelden aan te trekken maar ook om de minder welgestelden te weren. Sankt Moritz wil niet enkel luxueus maar ook exclusief zijn. Wat bijna een aards paradijs had kunnen worden, is eigenlijk een reservaat geworden.

Sankt Moritz wordt niet volledig opzettelijk zo exclusief gehouden. De koers van de Zwitserse Frank heeft er veel mee te maken. Even verder, aan de grens, betaalt men een koffie viermaal duurder aan de Zwitserse dan aan de Italiaanse kant. Die dure munt schrikt de bezoekers af in andere streken van Zwitserland maar niet de habitués van Sankt Moritz. Ook zo weet het dorp zijn exclusief karakter te vrijwaren.

Kerkje

Gelukkig is er ook dat eenvoudige, mooie kerkje aan de rand van het dorp, aan het meer. Daar kan men vredig neerzitten, daar hoeft men niet op te zien tegen die enorme, hovaardige vijfsterrenhotels. Een verademing is het. Daar voelt een mens zich als voor de zondeval, als nog niet verdreven uit het paradijs.

Print
E-mail

Over de auteur

Guido Dierickx SJ is een Vlaamse jezuïet. Doceerde politicologie, sociologie en godsdienstsociologie aan de Universiteit Antwerpen. Hij is redacteur van Ignis Webmagazine.

Meer van deze auteur >

Thema(s):

Cultuur Economie Reizen

Rubriek(en):

1 reactie

  • Reactie van J. Van der Wal 20 februari 2017

    Graag zou ik de auteur willen schrijven: paradijs is een ruimte waar je je thuis voelt, geen gebrek heerst en de wereld in harmonie is. Ook in Sankt Moritz kan het paradijs je plotseling overkomen, dat evenwel losstaat van welke financiële of economische situatie ook. Mijn vele bezoeken aan en wandeltochten rond St. Moritz lieten alle ruimte voor hartelijke ervaringen met mensen van allerlei slag, welgesteld of niet. Miljonairs of backPackers, iedereen is onder de indruk van de prachtige natuur en de stijl van leven, of dat nu verbazing of bewondering wekt. Een aards paradijs kan een ruimte ontsluiten die begint met respect voor ieders persoonlijke levenskeuze, of je nu arm of rijk bent, want levensgeluk is daar niet van afhankelijk. Vijfsterrenhotels ter plekke mogen er zeker ook zijn, al was het maar om de wereld te laten zien dat imponeren door grandeur en rijkdom een keerzijde heeft. Wie er ooit heeft verbleven, kan daar dan pas echt van meepraten…

Reageren

Wilt u reageren op dit artikel? Mail de redactie van Ignis Webmagazine!

Door op verzenden te klikken gaat u akkoord met de voorwaarden.

Zoeken

Gerelateerde artikelen

Een parabel van sneeuw en nevel

18 januari 2016 | Guido Dierickx SJ

Levenslessen van een winterse woestijnervaring. Er was eens een man die er eens uit wilde. Weg van de drukke, warrige wereld....

De kunst van de bergvakantie

29 juli 2013 | Guido Dierickx SJ

De bergen zijn een populaire vakantiebestemming. Wat leren wij daar, dat wij op het strand niet leren? Vakantie houden is een...

Vakantieparadijs

2 juli 2012 | Guido Dierickx SJ

Welkom in het Eden van de moderne vakantieganger: een prachtige natuur, heerlijk klimaat, bioscopen en disco’s. Maar vinden wij op vakantie...

Cultuur

Vertrap mij maar, zegt Christus in Silence

17 februari 2017 | Sigrid Coenradie

Martin Scorcese’s Silence roept een indringende vraag op: kun je Christus navolgen door Hem te loochenen? In de zeventiende eeuw trekt...

Oorlogsvlieger: een avontuur van de geest

2 december 2016 | Stefan Waanders

Als gevechtspiloot tijdens de Tweede Wereldoorlog vond Antoine de Saint-Exupéry sprankjes hoop tussen de puinhopen. Zijn indringende roman Oorlogsvlieger is onlangs...

Column

Reclame voor de kerk?

19 december 2016 | Jan Stuyt SJ

Hoe breng je het geloof nog geloofwaardig aan de man? Het antwoord zal voor marketeers vloeken in de kerk zijn. Gelukkig...