Een groot feest, of je nu meedoet of niet

Een groot feest, of je nu meedoet of niet

“Zo kwam ik, die nooit een carnaval had gevierd, midden in die feestelijke wereld terecht en genoot vanaf het begin.” Carel van Tulder, Hollander in Maastricht, vertelt over de geneugten van het carnavalsfeest.

Een Hollander die iets moois over carnaval wil vertellen. Dat kan toch niet. Een Hollander kan geen carnaval vieren. Want daar horen liedjes bij in het mestreechs, daar hoort bier bij, daar hoort een schwung bij die een Hollander niet kent. “Bovendien denken jullie, Hollanders, dat carnaval een en al uitspatting is, dronkenmanstaal, verloedering kortom.”

Carnaval

Creativiteit

Toch durf ik het aan om met plezier iets over carnaval te vertellen. Omdat ik meen dat menig niet-Limburger uitstekend en uitbundig carnaval kan vieren. Zelfs zonder bier en het spreken van het dialect. Want carnaval is op de eerste plaats dansen achter de hermeniekes, is met verbazing en verwondering kijken naar de optocht. (En die harmonie-orkesten hebben feestelijke namen die je in het Maastrichts moet uitspreken: vroeg en nuchter, laat en zat, tis nix en twordt nix, enzovoort.)

Carnaval is plezier beleven met elkaar om niets eigenlijk. Zo maar. Als ik gasten heb met carnaval dan nodig ik hen uit om rond twaalf uur op carnavalszondag op de oude Servaasbrug te gaan staan. Om je ogen uit te kijken en te genieten van de creativiteit en kleurenpracht van al die eenlingen en groepen die straks in de bonte storm gaan meedansen. Het zou al genoeg zijn.

Carnaval

Kwaliteit

Ik heb het geluk gehad om in 1962 tijdens mijn studie theologie medewerker te worden van de toen geheten Berchmans Compagnie in Maastricht. Degenen onder ons met gevoel voor de zuidelijke mentaliteit richtten in een mum van tijd een Raad van Elf op. Kwaliteit stond bij ons altijd voorop en dat betekende een prachtig geklede Raad van jongens waarmee je voor de dag kon komen.

De Raden van Elf presenteren zich wekenlang bij ouderen, invaliden en zieken

Die kwaliteit was belangrijk – zeker in die tijd – vanwege de emancipatie van de zogenoemde arbeidersjeugd. We zorgden voor een eigen carnavalslied. We konden gezien worden. Drie dagen vulden we onze eigen zaal met honderden jongeren van allerlei stand en kleur, met orkesten van nationaal formaat. Zo kwam ik, die nooit een carnaval had gevierd, midden in die feestelijke wereld terecht en genoot vanaf het begin. Carnaval is een feest, de Raden van Elf van de stad en de diverse wijken van Maastricht hebben kwaliteit en presenteren zich wekenlang bij ouderen, invaliden en zieken. De caritas is een belangrijk facet van hun optreden. De grote optocht begint met de ‘collecte’. Carnaval is een groot feest of je nu meedoet of niet.

Carnaval

Intensiteit

In deze tijd is de carnaval voor de meeste mensen wel losgezongen van het kerkelijk gebeuren en heeft in de beleving niet meer de oorspronkelijke verbondenheid met de komende vastentijd. Ofschoon menige Raad van Elf op zondag het feest begint met een kerkelijke viering, zeker in de kleinere steden en dorpen. Maar op Aswoensdag blijven steeds meer cafés nog doorfeesten, zij het dan wel met haring. De meeste carnavalsvierders staan echter op dinsdagavond elf uur op het Vrijthof om de afsluiting te vieren van hun carnaval. En geloof me, er wordt door menigeen een traan gelaten, het bewijs van de intensiteit en plezier van wat carnaval is.

Afbeeldingen bij dit artikel: carnaval in Maastricht, 2012. Foto’s: Daniel Sánchez (Daz_creative/Flickr.com).

Print
E-mail

Over de auteur

vantulder

Carel van Tulder SJ is jezuïet. Hij was lange tijd werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg.

Meer van deze auteur >

Rubriek(en):

1 reactie

  • Reactie van lenie 16 februari 2015

    ook ik als iemand van boven de rivieren jarenlang in het zuiden
    carnaval gevierd …. en hoe …. wij mijn partner en ik waren de
    “gekke amsterdammers”
    het is een heerlijk en prachtig feest om je “erin” te storten
    en na drie dagen weer “gewoon” in de hangar op schiphol te komen
    …..
    jammer deze tijd is niet meer voor mij ….

Reageren

Wilt u reageren op dit artikel? Mail de redactie van Ignis Webmagazine!

Door op verzenden te klikken gaat u akkoord met de voorwaarden.

Zoeken

Gerelateerde artikelen

ensor_thumb

De grote maskerade

7 maart 2011 | Dries van den Akker SJ

Een bonte stoet van karikaturale maskers en bizarre grimassen… Niets is wat het lijkt op het schilderij Jezus’ intocht in Brussel...

aswoensdag12_thumb

Aswoensdag: ons ware gezicht

22 februari 2012 | Dries van den Akker SJ

De maskers van carnaval gaan weer af, we worden uitgenodigd ons ware gezicht te laten zien. Dries van den Akker SJ...

avignon_thumb

Avignon: het grote festival en de kleine kerk

29 augustus 2012 | Frans Kurris SJ

Bijna een maand lang zestig voorstellingen per dag op een dertigtal locaties; het ooit bescheiden begonnen Festival d’Avignon is uitgegroeid tot...

Cultuur

Saint-Exupéry

Oorlogsvlieger: een avontuur van de geest

2 december 2016 | Stefan Waanders

Als gevechtspiloot tijdens de Tweede Wereldoorlog vond Antoine de Saint-Exupéry sprankjes hoop tussen de puinhopen. Zijn indringende roman Oorlogsvlieger is onlangs...

Door de lens

Door de lens: Vergeefs wachten?

30 november 2016 | Jack McLain SJ

Jezuïet en fotograaf Jack McLain heeft een bijzonder oog voor mooie beelden – én de levenswijsheid die erin verscholen ligt. In...

psalm139_120

Psalm 139: Jij doorziet mij

21 oktober 2016 | Ben Frie SJ

“Jij bent het die mij gestalte gaf.” Een audiovisuele meditatie om meer dan eens te bekijken en te beluisteren… De verwondering...

Reportage

Het is stil in Zuid-Soedan

Het is stil in Zuid-Soedan

22 november 2016 | Frans Chanterie SJ

De vrede is er broos, de economie zit aan de grond. “De mensen delen in een soort collectieve depressie.” Een ervaringsbericht...